शास्त्रज्ञांनी शोध लावला आहे की ६५ दशलक्ष वर्षांपूर्वी डायनासोर चंद्रावर उतरले असावेत. काय घडले असेल? आपल्या सर्वांना माहीत आहे की, आपण मानवच एकमेव असे प्राणी आहोत जे पृथ्वी सोडून अंतराळात, अगदी चंद्रावरही गेले आहेत. चंद्रावर पाऊल ठेवणारा पहिला माणूस आर्मस्ट्राँग होता आणि त्याने चंद्रावर पाऊल ठेवल्याचा क्षण इतिहासाच्या पुस्तकात नोंदवला जाऊ शकतो. पण काही लोकांच्या मते, अंतराळात प्रवेश करणारे मानव हे एकमेव प्राणी नाहीत, तर इतर प्राणी मानवांपेक्षाही आधी तिथे गेले असावेत. काही शास्त्रज्ञांच्या मते, मानवांच्याही ६५ दशलक्ष वर्षांपूर्वी डायनासोर अंतराळात गेले होते आणि चंद्रावर उतरले होते.
जीवनाच्या उत्क्रांतीच्या इतिहासात मानव ही एकमेव बुद्धिमान प्रजाती आहे. इतर जीवांमध्ये चंद्रावर उड्डाण करण्याची क्षमता कशी असू शकते? जर अशी अटकळ बांधली जात असेल, तर त्याला आधार देण्यासाठी नक्कीच वैज्ञानिक आधार असला पाहिजे. चांगे ५ चंद्रावरील माती आणण्यापूर्वीच, आपल्या देशाकडे चंद्रावरील खडक होते, मग हे खडक आले कुठून? अमेरिकेकडून मिळालेल्या भेटी वगळता, बहुतेक खडक अंटार्क्टिकामधून आणले गेले होते. अंटार्क्टिकाने केवळ चंद्रावरीलच नव्हे, तर मंगळावरील खडकही मिळवले, ज्यात काही लघुग्रहांच्या उल्कांचाही समावेश होता. चीनच्या अंटार्क्टिक वैज्ञानिक मोहीम पथकाला अंटार्क्टिकामध्ये १०,००० पेक्षा जास्त उल्का सापडल्या.
लघुग्रहांचे उल्कापिंड उचलणे समजण्यासारखे आहे, कारण लघुग्रह वातावरणात आदळून जमिनीवर पडल्याच्या अनेक नोंदी आहेत. पण चंद्र आणि मंगळावरील खडक, आपण ते का उचलतो? खरं तर, हे समजायला सोपे आहे: दीर्घ वैश्विक वर्षांमध्ये, चंद्र आणि मंगळ या दोन्ही ग्रहांवर वेळोवेळी काही लहान खगोलीय वस्तू (जसे की लघुग्रह, धूमकेतू) आदळल्या आहेत. मंगळाचेच उदाहरण घ्या. जेव्हा एखादी टक्कर होते, तेव्हा जर ती लहान खगोलीय वस्तू पुरेशी प्रचंड आणि वेगवान असेल, तर ती मंगळाच्या पृष्ठभागावरील खडकांचे तुकडे तुकडे करू शकते. जर आघाताचा कोन योग्य असेल, तर त्यातील काही तुकड्यांना मंगळाच्या गुरुत्वाकर्षणातून सुटून अवकाशात जाण्यासाठी गतिज ऊर्जा मिळते. ते अवकाशात 'भटकत' राहतात आणि त्यातील काही भाग पृथ्वीच्या गुरुत्वाकर्षणात अडकतात आणि पृथ्वीच्या पृष्ठभागाकडे 'धडकत' येतात. या प्रक्रियेत, काही कमी वस्तुमानाचे आणि सैलसर रचनेचे तुकडे वातावरणातील उच्च दाब आणि तापमानात जळून वायू बनतात, आणि उरलेले जास्त वस्तुमानाचे व घट्ट रचनेचे तुकडे पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर पोहोचतात. त्यांना “मंगळाचे खडक” असेही म्हटले जाते. त्याचप्रमाणे, चंद्राच्या पृष्ठभागावरील लहान-मोठे खड्डे देखील लघुग्रहांमुळेच तयार झाले आहेत.
चंद्र आणि मंगळावरील खडक पृथ्वीवर येऊ शकतात, तर पृथ्वीवरील खडक चंद्रापर्यंत पोहोचू शकतात का? डायनासोर ही चंद्रावर उतरणारी पहिली प्रजाती होती असे का म्हटले जाते?
सुमारे ६.५ कोटी वर्षांपूर्वी, सुमारे १० किलोमीटर व्यास आणि सुमारे २ ट्रिलियन टन वस्तुमान असलेला एक प्रचंड ग्रह पृथ्वीवर आदळला आणि त्याने एक मोठे विवर तयार केले. जरी ते विवर आता बुजले असले तरी, त्या वेळी घडलेली आपत्ती त्यात दडपली जाऊ शकत नाही. ग्रहाच्या आकारामुळे, त्याने वातावरणात एक अल्पकाळ टिकणारे 'छिद्र' निर्माण केले होते. जमिनीवर आदळल्यानंतर, पृथ्वीतून मोठ्या प्रमाणात खडकांचे तुकडे बाहेर फेकले गेले असण्याची शक्यता आहे. पृथ्वीच्या सर्वात जवळचा खगोलीय पिंड असल्याने, चंद्राने या आघातामुळे बाहेर फेकले गेलेले पृथ्वीच्या खडकांचे तुकडे पकडले असण्याची शक्यता आहे. हा 'आघात' होण्यापूर्वी, डायनासोर १० कोटी वर्षांहून अधिक काळ अस्तित्वात होते आणि पृथ्वीच्या थरांमध्ये मोठ्या संख्येने डायनासोरचे जीवाश्म आधीच अस्तित्वात होते, त्यामुळे चंद्रावर फेकल्या गेलेल्या तुकड्यांमध्ये डायनासोरच्या जीवाश्मांचे अस्तित्व नाकारता येत नाही.
म्हणून वैज्ञानिक सिद्धांताच्या दृष्टिकोनातून पाहिल्यास, चंद्रावर पाऊल ठेवणारे पहिले जीव डायनासोर असण्याची दाट शक्यता आहे. जरी हे एखाद्या कल्पनेसारखे वाटत असले तरी, विज्ञानाच्या दृष्टीने ते पूर्णपणे समजण्यासारखे आहे. कदाचित भविष्यात कधीतरी आपल्याला चंद्रावर खरोखरच डायनासोरचे जीवाश्म सापडतील आणि तेव्हा आपल्याला आश्चर्य वाटायला नको.
कावाह डायनासोर अधिकृत वेबसाइट:www.kawahdinosaur.com